Susie kan haar ogen niet geloven. Mollie leeft! Susie ziet het vriendelijke gezichtje van Mollie in het maanlicht. “H-h-h hallo”, fluistert ze. “Ik ben Susie.” Haar handjes trillen terwijl ze haar dekbed goed vast pakt. Mollie vraagt: “Hoe oud ben jij?” Susie wordt steeds nieuwsgieriger naar haar pop. Dan zegt ze: “Ik ben vandaag 6 jaar geworden.” Mollie blijft even stil en lacht vriendelijk naar Susie. Susie denkt; “Maar als de pop net zo groot is als ik, dan …” “Hoe oud ben jij Mollie?” vraagt Susie. Nog voor Mollie antwoord kan geven, gaat plotseling het licht aan in de gang. En Susie hoort de voetstappen steeds dichterbij komen.. “Sssssst…” sist Susie. De kamerdeur gaat zachtjes open en haar moeder gluurt naar binnen. Ze doet het licht aan en loopt naar Susie’s bed. “Susie tegen wie ben jij aan het praten?” Susie kijkt op en zegt dat ze tegen niemand praat. Terwijl ze kijkt naar haar pop die heel stilletjes aan haar voeteneind zit. “Je moet gaan slapen lieverd, morgen vier je je verjaardag op school.”  Ze geeft Susie een dikke kus en aait zachtjes over haar hoofd. Susie die zo moe is van haar dag, voelt haar oogjes langzaam dichtgaan.  En valt in een diepe slaap. De volgende ochtend breekt aan. De zon schijnt door de gordijntjes van Susie’s kamer en ze wordt wakker. Ze vraagt zich af of haar pop nog leeft. “Mollie… Mollie…” De pop blijft stil. Susie komt overeind en tikt tegen Mollie’s voet. Maar ze reageert niet. “Wakker worden Susie!” Susie’s moeder komt haar kamer binnen en trekt de gordijnen open. De zon schijnt fel in Susie’s gezicht en ze wrijft in haar oogjes. Was haar pop tot leven gekomen? Kan Mollie echt praten? Wil je meer weten? Schrijf je in en blijf op de hoogte van Susie's avonturen!