Op een dag liep er een jongen over de markt. Hij droeg een jasje, een spijkerbroek en een rugzak. Het was er druk en de mensen liepen door elkaar heen. Tussen de mensen lopen hield hem warm. Hij had vreselijke honger, maar hij had geen geld om eten te kopen. De geur van vers brood leidde hem naar het kraampje op de hoek. In grote manden lagen verse stukken brood, bakken vol krentenbollen en zoete gebakjes. Alles en iedereen om hem heen verdween! Hij had alleen maar oog voor het brood. Toen voelde hij dat er aan zijn voet gelikt werd. Het hondje van de bakker stond kwispelend voor zijn voeten. 'Wat mag het zijn?', vroeg de bakker. De bakker keek vriendelijk naar het jongetje. Het jongetje schaamde zich omdat hij geen geld bij zich had en hield zijn mond. De bakker knipoogde en zei: 'Kom straks maar terug'. Het jongetje ging het hoekje om en ging tegen de zijkant van het kraampje zitten. Hij viel in slaap..Na enkele uren werd hij weer wakker en ging hij het hoekje weer om. De bakker was al gesloten, de markt was dicht.. hij was te laat. Maar wat vreemd, zijn rugzak voelde zwaarder aan? Hij deed de rits open en zag tot zijn grote verbazing dat de rugzak vol met brood zat! De bakker had deze volgestopt met het verse brood.